و ما لى الا آل احمد شيعة * و مالى الا مشعب الحق مشعب يعنى : مرا جز آل احمد ، رهبرى نيست و مرا جز راه حق راهى نيست . مقصود بدنبال تهديدهاى سابق مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ : مقصود از كسانى كه ميان اجزاى دين خود تفرقه افكنده‌اند و فرقه فرقه شده‌اند ، چه كسانى هستند ؟ در اينباره اقوالى است : 1 - سدّى و حسن گويند : منظور كفار و اصناف مشركين است . اين آيه را « آيهء السيف » نسخ كرد 2 - قتاده گويد : منظور يهود و نصارى است كه يكديگر را تكفير ميكنند . 3 - ابو هريوه و عايشه نقل كرده‌اند كه منظور گمراهان اين امت است . از امام باقر ع روايت است كه : دين خدا را به صورت اديانى در آورده‌اند ، و به صورت احزاب و فرقه‌ها در آمده ، يكديگر را تكفير مىكنند . بهر حال به پيامبر خود خطاب مىكند كه تو از آنها نيستى و هرگز در عقايد و مذاهب فاسدى كه دارند تو با آنها جمع نمىشوى . اما آنها چنين نيستند . در بعضى از عقايد فاسد با يكديگر متفقند اگر چه در بعضى ديگر اختلاف دارند . پيامبر از همهء آنها برى و بيزار است . قتاده گويد : منظور اين است كه پيامبر با آنها آميزش نكند و از آنها جدا شود . كلبى و حسن گويند : يعنى : با آنها جنگ ندارى . سپس بوسيلهء آيهء جنگ نسخ شد . إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ : سر و كار آنها با خداست و آنها را مجازات مىكند . برخى گويند : يعنى سر و كار آنها با خداست . آنها را مهلت مىدهد يا نمىدهد . برخى گويند : يعنى در مسائلى كه اختلاف دارند ، خدا حكم مىكند . ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ : روز قيامت آنها را از كردارشان آگاه مىسازد ، تا اهل حق و اهل باطل شناخته شوند .